In treinstel 4016 bevind ik mij naast een royaal besnorde man van middelbare leeftijd. Zijn geliefde staat aan de andere kant van het glas. Tien minuten voordat de trein het in mist bedekte Groningen verlaat, staart ze geïnspireerd naar haar man. Hij wordt er verlegen van, krijgt een rood kleurtje op zijn bolle wangetjes en gniffelt. Dit tot tevredenheid van zijn degelijk uitziende echtgenote: een lichtblauw windjack, een kapsel wat valt onder ‘model I’ en verantwoorde stappers.
Naarmate de tijd voorbij kruipt, wordt de manier van communiceren tussen het stel steeds intenser. Er worden woordjes op het raam getekend vanaf de buitenkant; mijn buurman in de binnenkant schrijft op een papiertje. In één of andere geheimtaal worden de wildste fantasieën gedeeld. Althans, dat houd ik mijzelf voor. Misschien schrijven ze wel dat ze boerenkool met worst willen eten vanavond. Toch denk ik dat het gaat over het intense liefdesgevoel wat overheerst; al lijkt het vooral van haar kant te komen. Ik durf niet naar de lichtbruine pantalon van ‘de snor’ te kijken in de vrees dat hij zich nog ongemakkelijker gaat voelen nadat zijn vrouw een hartje op het raam veegde.
De man krijgt een rood kleurtje en gniffelt
Met nog één minuut voor het sluiten van de deuren, worden de zoenbewegingen van stal gehaald. Met beide handen tegelijk zendt mevrouw de meest erotische zoenen naar meneer. Meneer wordt roder en roder. Omdat hij weet dat hij zijn huwelijk, beide dragen dezelfde ring, ten grabbel gooit wanneer hij geen zoen teruggeeft, besluit hij zijn vrij dikke lippen te tuiten en tegen het raam te duwen. Zijn vrouw lijkt compleet overrompeld en zakt ietwat door haar knieën. De deuren sluiten en ik geniet voor de laatste maal van dit ochtendtheater. Op het raam blijft de afdruk van mijn buurman zijn lippen staan.
Hij haalt opgelucht adem en zegt: “Zo, dat hebben we ook weer gehad.”
Piter Veenstra




Fantastisch stuk weer! Niet te langdradig, maar wel heerlijk herkenbaar.
Uit het leven gegrepen. Volgens mij is iedereen wel eens een speler in zo’n toneelstuk geweest. Is het niet binnen dan wel buiten de trein of in ieder geval als toeschouwer.
Fijn stukje weer!