Filosoofje

Filosoofje van Jeroen Wienen op Het Pennetje

Na die wilde ruzies begonnen de dagen van het ontlopen. De laatste twee weken waren net zo intens geweest als de drie ervoor. Vazen brekend, ruzie makend en helaas zonder de daarbij behorende goedmaakseksend gingen we het leven door. Nu is er stilte, rust en zijn er boze, ontwijkende blikken. Als we elkaar nog eens tegen het lijf lopen.

Als een soort van eerstrijd blijft ze echter iedere donderdagavond, 11 uur, steevast te spotten in míjn stamcafé, de derde kruk aan de bar. Ik ben erdoor gefascineerd maar ben in die voorafgaande weken nooit op het idee gekomen te vragen waarom ze daar iedere keer weer zit. Sommige dingen horen nou eenmaal een mysterie te blijven. Ik ben trouwens ook niet van plan weg te gaan. Het “ik was hier eerst”-principe is hier van toepassing, lijkt me. Gelukkig trekken haar vriendinnen zich daar verder weinig van aan.

Een van haar vriendinnen bleef me altijd speciaal interesseren. Haar ingetogen, stiekem ook flirterige, karakter geeft haar een zekere mystiek en een ontzettend goede vibe. Ik moet toegeven dat haar alternatieve – Aziatische – uiterlijk er ook aan bijdroeg. Door mijn hoofd gonste het al: aangezien Durex een speciale lijn heeft ontworpen voor de Aziatische man, moet ik een soort van god zijn voor deze dame.

Een paar weken 3 keer per keer, 3 keer per week neuken. Het begin van een relatie is altijd het leukst.

Zo vaak blijft het daar dan bij. Een paar weken 3 keer per keer, 3 keer per week neuken. Het begin van een relatie is altijd het leukst. Daarna wordt het vervelend. Nee, geen man hoeft te weten hoe vaak je je teennagels knipt en zeker niet met een nagelknippertje gehurkt dat daadwerkelijk ‘even doen’.

Sommige aspecten van een relatie spreken me wél aan. Wakker worden met een verwarmd lid en een geklopt eitje naast je bed, blijft toch een van de mooiere manieren om wakker te worden. Verse jus gaat er ‘s morgens ook wel in. Het gebaar zelf ook.

Beste openingszin op zo’n moment hoeft ook niet ingewikkeld te zijn. Een simpele goeiemorgen doet het goed, of zelfs alleen een blik omhoog. “Waarom zijn we hier, denk je?”, niet. “Omdat we gisteren dronken waren, jij me er nog niet uitgekickt hebt en me een ontbijtje hebt gemaakt”, leek me.

“Nee, op de aarde, deze wereld. Zou er nog ander leven bestaan?”. Nu kan ik hier zelf ook uren over nadenken. Het heelal is iets dat onmogelijk te bevatten is en me juist daarom ontzettend interesseert en tegelijk irriteert. Om half 10 ‘s morgens bleek het laatste het geval te zijn.

“Waarom zijn we hier, denk je?” Jawel hoor, deze bleek een filosoofje.

Jeroen Wienen

Bookmark dit verhaal

Jeroen Wienen

18 jaar. Gebruikte nog nooit een pen om een verhaal te schrijven, maar laat met de virtuele pen graag zijn fantasie de vrije loop.