Vanmorgen werd ik wakker en ik wist het meteen: vandaag zou mijn overleden vriend jarig zijn geweest. Gek dat het me te binnen schoot, want in de voorgaande jaren is de datum vaak geruisloos voorbij gegleden, en moest ik weleens peinzen om me te herinneren wanneer het ook alweer was.
Vandaag werd ik ermee wakker, en onwillekeurig moest ik denken aan de eerste maanden na zijn dood. Ik droomde toen bijna elke nacht over hem, en het leek net of ik in het ‘hiernamaals’, of waar hij ook terecht was gekomen, mocht meekijken hoe het hem verging.
Vandaag zou hij zevenenveertig zijn geworden, en in gedachten stuur ik een ballonnetje met ‘gefeliciteerd’ erop naar boven.
In de eerste dromen moest ik heel lang zoeken en vond ik hem of niet, of pas na een lange tijd. Hij was dan bijvoorbeeld in Parijs aan het skaten of had het druk met allerlei schimmige zaakjes, zoals ook het geval was tijdens zijn leven. In mijn dromen reageerde hij geïrriteerd dat ik langskwam, en bonjourde hij mij zo zijn hiernamaals uit met de woorden ‘ik hoor hier en jij daar.’
In latere dromen zag ik hem opbloeien, zat hij gelukzalig achter een drumstel te jammen met andere mensen. Hij werd dikker, kreeg een snor (!) en in de laatste droom verzocht hij me vriendelijk, bijna vaderlijk, om niet meer terug te komen: het ging goed met hem, en ik moest me op mijn eigen leven gaan richten. Daarna heb ik zelden nog over hem gedroomd.
Vandaag zou hij zevenenveertig zijn geworden, en in gedachten stuur ik een ballonnetje met ‘gefeliciteerd’ erop naar boven.
Alhoewel ik in het dagelijks leven een nuchter mens ben, geloof ik dat hij ergens de chaotische boel die zijn leven was, aan het rechttrekken is, en dat hem dat goed af gaat. En ik hoop dat hij, omringd door aardige mensen en getooid met snor, een kaarsje zit uit te blazen boven een heerlijk taartje.
Esther Donkers
Mooi geschreven weer, Esther
Mooie gedachte!
Kippenvel! Fijne vertelling.
Gezien je dromen,
kan het niet anders.
XXXXXXXXXXXXXX