Jullie zien er echt uit alsof jullie het Astma Fonds willen steunen. Riep een meisje in een vrolijk gekleurd hemdje. Het was prachtig weer en ik liep samen met twee vrienden over de Oosterdijk in Sneek. We schrokken en zetten onze zonnebril af. Ze herhaalde de tekst. ,,Ja, jullie zien er echt zo uit. Echt alsof jullie het Astmafonds willen steunen.” Waarbij ik me alweer snel afvroeg: hoe ziet een gemiddelde donateur van het Astma Fonds eruit dan?
Het was een verkoopster en wilde ons strikken voor het donateurschap voor het Astma Fonds. Het meisje legde ons uit dat er per dag wel twintig mensen sterven ten gevolge van Astma. “Dat is niet best”, stemde ik met haar in. Met maar twee euro per maand konden we een aantal van die mensen helpen. “Maar ik houd niet zo van bedragen die via automatische incasso afgeschreven worden; collectanten daarentegen vertrekken bij mij nooit met een lege collectebus.”, zei ik.
“Als ik jullie vanavond tegenkom in de kroeg, drinken we samen een biertje. Staan we weer kiet, toch?!”
“Maar het is allemaal heel vertrouwd hoor, met dat afschrijven.” Ze opende haar map en haalde de inschrijfformulieren tevoorschijn. “Kijk, als je wilt stoppen met doneren, dan staat hier hoe je moet opzeggen en al die bende.” “En”, zei ze, “Als ik jullie vanavond tegenkom in de kroeg, drinken we samen een biertje. Staan we weer kiet, toch?!” We zagen er toch vanaf en begonnen een persoonlijk gesprekje met de verkoopster.
Het was haar eerste dag en ze had, vertelde ze, nogal moeite om steeds het zelfde verhaal te houden. Daarbij had ze nog niet veel mensen weten te strikken om donateur te worden en dat had toch wel invloed op haar salaris, gaf ze eerlijk toe. “Mensen zijn huiverig, net als jij” zei ze. “Het is net als kopen op internet. Mensen willen zeker weten wat voor vlees ze in de kuip hebben en doen dan pas zaken. Op straat kan je moeilijk alles checken.” Na deze uitspraak namen we afscheid met een woord van succes.
Enkele meters verder passeerden we de Hema. Om haar een beetje op weg te helpen en haar toch de goedheid van de mens te laten zien kocht ik een softijsje voor d’r. Softijs met aardbeiensmaak. Dat vond ze vast lekker, zo zag ze er echt uit.
Vincent Schutte
Alleraardigst van dat ijsje
Verder heel herkenbaar..
Softijs met aardbeiensmaak lijkt me lekker, maar een aardbijenijsje geven komt toch minder vriendelijk over. Maar oke, ze was er blijkbaar gelukkig mee.